Brian Wilson uit (de buurt van) San Fransisco, USA, was laatst in Amsterdam, is op een terras gaan zitten met zijn camera, en heeft zich een dik uur zitten verbazen over onze fietsen: Dat er hier niemand een helm draagt (daar verplicht), dat er mensen in pak of in jurk fietsen, dat wij nog dymamo's gebruiken (daar blijkbaar antiek), dat er gebeld en zelfs ge-sms-t wordt op de fiets, dat er meerdere personen op een fiets zitten en vooral ook dat er totaal verrotte fietsen worden voorzien met kryptoniete scheepskettingen die een veelvoud kosten, ter voorkoming van diefstal. Heel leuk om ons fietsgedrag eens door de ogen van een buitenlander te zien.
Zo zag de zaterdag er hier uit: eerst even de vis uithangen bij zwemles (vliegende vis in dit geval), vervolgens een een onderzoekje naar wat er eerder was, de kip of het ei, wat we deden in de speeltuin van Monnickendam, waar we weer waren om Kelvin's verjaardag te vieren. En als afsluiting nog even naar de haven van Volendam om een visje te eten.
Hoe je met je neus in de boter kan vallen: Er was een mannetje dat nieuwe schoenen nodig had, dus togen wij naar Lelygat, alwaar er een fantastisch festijn aan de gang bleek, het waterfestival. Mede door het lekkere weer aldaar was het heerlijk slenteren langs de kraampjes, lekker vertoeven op het terras, onder de welluidende klanken van het Kaperskoor (site), en natuurlijk moesten we ook even met de kanonnenspelen.
Ondertussen was er enkele kilometers verderop, bij ons in de buurt, ook een leuk festival aan de gang, waar we in principe ook nog wel even wilden kijken, maar dat bleek door stortregens en onweer afgelast; hadden we het dus toch goed gedaan.
Ons middelste mannetje was vandaag op schoolreisje naar Fort Kijkduin in Den Helder, waar hij het hartstikke naar zijn zin heeft gehad op het strand, in het fort, waar je lekker in allerlei gaten kon, en natuurlijk ook in het aquarium, waar je kennis kon maken met Patrick, Chris, en hun vriendjes. Hoewel het geheel begeleid werd door een buschauffeur die geen bochten kon maken en de weg niet wist, was het toch een zeer geslaagd uitje.
Cultuurminnend als wij zijn, waren we vanmiddag naar een voorstelling van Sneeuwwitje gegaan, je weet wel, dat sprookje over een prinsesje, dat door haar stiefmoeder aan een jager wordt meegegeven om in het bos te worden achtergelaten, maar dan bij de zeven dwergen belandt. Daar eet ze vergiftigde appel, valt neer, maar uiteindelijk komt er een prins op een wit paard en leefden ze nog lang en gelukkig. Applaus!
Bekijk het eens van de andere kant: De Duitser J. Pertold heeft een klein digitaal cameraatje aangepast en om de nek van zijn kat Mr. Lee gehangen. Deze camera is zo ingesteld dat hij elke minuut een foto maakt. En zo kunnen we getuige zijn van de spannende avonturen van een kat in kattenperspectief. Onthullend!
Precies een jaar na dato (nou okee dan, bijna precies) waren we weer op bezoek in de Katjeskelder, maar de eekhoorntjes lieten zich toch een stuk moeilijker aaien, en fotograferen, dan onze bultige vriendjes.
We waren weer eens een paar daagjes in het altijd leuke Stockholm. Wederom in het gezellige Hotel Attaché; heerlijk middeleeuws gegeten bij Sjätte Tunnen en Stora Vikingen. Kortom, het was weer een feest!
Het was, ondanks de regen, een heerlijk dagje vandaag. We waren in Raalte, op het Ribs en Blues festival, waar je, behalve naar leuke muziek van onder andere Eric Steckel en Big Shampoo en The Hairstylers luisteren, natuurlijk de heerlijkste spareribs kon eten, maar vooral ook hele leuke dingen kon doen, zoals bungee trampoline (filmpje), krattenstapelen, klimwand, ballenbak, zelf popcorn en broodjes bakken, en nog veeeel meer. Kijk maar op de foto's
Wat een fantastisch nummer is dat toch, Radar Love van de Golden Earring. Zie de clip uit 1973. En de Homer Simpson uitvoering is ook erg geinig. Maar de beste uitvoering is natuurlijk die vanmezelf :)
Reed ik nietsvermoedend op de A1, eigenlijk zelfs nog op de A9, stond ineens alles stil. Volgens de verkeersinformatie stond er 4 kilometer file, maar het was toen al duidelijk dat er wel wat meer aan de hand was. Wat bleek er loos te zijn? Een of andere slimmerik was iets te snel met optrekken nadat de Vechtbrug was opengeweest en reed tegen de spoorbomen aan. En die gingen toen niet meer open. Men heeft een vol uur geprobeerd ze open te krijgen, maar het lukte niet, en de file groeide maar aan. Totdat er iemand op het lumineuse idee kwam de spoorbomen dan maar los te schroeven. Na anderhalf uur konden we weer rijden. Pfffff.
Onze jongste was vandaag op schoolreisje naar Sprookjeswonderland, en afgezien van een buitje bij aankomst is het een geslaagde dag in de speeltuin geweest. Zie de foto's.
Het is nu 22:39 volgens de klok. Hè, wacht eens, heeft die klok extra wijzers ofzo? Even kijken hoor. Oh, is dat alles...nog een geluk dat die klok niet boven je bed hangt ;)
Zaterdagmorgen in alle vroegte opstaan is niet echt mijn hobby, maar dit keer had het wel een goede reden: onze kleinste mannetje is met zwemles begonnen. En hoewel ik wist dat de methodes tegenwoordig nogal anders zijn, ging het zogenaamde watervrij maken toch wel erg snel vond ik: hup het bad in, waar je maar net kan staan, een paar keer heen en weer lopen, de bodem aanraken (met je hoofd onder water dus) en na een half uurtje dreef ie, met een beetje hulp, helemaal zelf door het water. Kijk maar.